PHP OOP (Nesne Yönelimli Programlama)

OOP Nedir ve Neden Gereklidir

OOP, bir tasarım modelidir. Tasarım derken grafik olarak değil, kodların tasarımıdır. OOP kavramı şu ihtiyaçlardan dolayı doğmuştur: Eğer bir kod yığınını sürekli olarak kullanıyorsanız, aynı işlemi yapan kodu her projenizde tek tek yazmanıza veya kopyalayıp yapıştırarak modifiye etmek bir angaryadır, vakit kaybıdır. Bunun yerine OOP mantığı ile bir Class oluşturup, bu Class’ta sadece istediğiniz işi yapacak olan fonksiyonlara (Class içindeki fonksiyonlar metot olarak adlandırılır) gerekli parametreleri göndererek rahatlıkla çalışabilirsiniz. Mesela bir e-mail gönderme sınıfınız varsa, bir e-mail gönderme Class’ı hazırlarsınız ve bu Class’a sadece alıcı adresi, mesaj, başlık gibi bilgileri argüman olarak gönderirsiniz. Aynı Class’ı istediğiniz kadar istediğiniz projede kullanabilirsiniz. Oluşturulan bir Class belirli tasarım standartlarına göre hazırlanır. Yani benim hazırladığım, sizin hazırladığınız veya dünyanın bir başka yerinde başka birinin hazırladığı Class’ın kullanım mantığı hemen hemen birbiri ile aynıdır. Yani OOP globaldir. Bu nedenle bir başkasının hazırlayıp kullanımımıza sunduğu Class’ı rahatlıkla kullanabiliriz. Hatta bu Class’lar bir araya gelir ve daha önce işlemiş olduğumuz Framework’leri oluşturur. Yani Framework’ler birer Class yığınıdır. Programlama dünyasında şöyle bir söz vardır: En iyi kod, en kısa koddur. OOP’ tam da bu mantığa hizmet ediyor. Sizin daha az zamanda, daha verimli bir şekilde ve daha kısa kod yazmanızı sağlıyor. OOP’nin diğer bir faydası da kompleks, yani karmaşık projelerde çalışırken sağlamış olduğu kodlama hakimiyetidir. Kodlarınızı OOP ile Class’lara ayırmanız, hiyerarşi sağlar. Ayrıca ekip olarak çalışıyorsanız, birisi bir iş için Class geliştirirken, diğeri de başka bir iş için Class geliştirebilir. Sonra da Class’lar bir araya getirilip rahatlıkla kullanılabilir. Kısacası modüler programlama yapmanızı sağlar.

Sınıf (Class)

Class, en basit tanımı ile birden çok fonksiyonu bir arada bulunduran yapı anlamına gelmektedir. Her Class belli bir konu temasına göre hazırlanır. Mesela bir Class sadece ziyaretçilerin üyelik işlemlerini yapmak için yazılırken, başka bir Class da form üzerindeki verileri doğrulamak için yazılabilir. Bir Class tanımlanırken, o Class için isim vermek de son derece önemlidir. Aşağıda, 3 farklı isim verme metodu kullanılmaktadır (Pascal metoduna göre). classUyelik.php uyelik_class.php uyelik.class.php Bu yazılan isimlerin her biri mantıklı birer isimdir, yani sorunsuz kullanılabilir. Ancak bunlardan üçüncü olan, yani uyelik.class.php daha doğru bir kullanımdır. Eğer kodlarınızı başkalarıyla da paylaşacaksanız bu tür isimlendirmelere dikkat edin, standartlara uyun. Bir başkası bu dosyaya uzaktan baktığında, üyelik işlemlerini yapan bir Class olduğunu rahatlıkla anlayabilmelidir. Bir Class oluşturma sözdizimi şöyledir:

<?php
class Isim {
// Metotlar
}
?>

Gördüğünüz gibi bir Class tanımlamak için class anahtar kelimesi kullanılıyor. Ardından Class’ın ismi yazılıp (Class isimleri büyük harfle başlar) süslü parantezler içinde metotlar, yani alt fonksiyonlar yazılıyor. Şimdi bir örnekle inceleyelim…

<?php 
class Merhaba {
function merhabaDe() {
echo 'Merhaba';
}
}
?>

Yukarıda, Merhaba adında bir Class tanımladık. Bu Class içinde de MerhabaDe() isimli bir metot oluşturduk. Bu dosyayı da kaydedecek olursak; merhaba.class.php ismi ile kaydedebiliriz.

Sınıftan Obje (Object) Tanımlama

Bir Class’ı kullanabilmek için onu mutlaka bir Object nesnesine dönüştürmemiz gerekir. Aynı örnek üzerinden devam edelim…

<?php 
class Merhaba {
function merhabaDe() {
echo 'Merhaba';
}
}
$selamlamaMesaji = new Merhaba();
?>

Evet, işte bu kadar basit bir şekilde Object oluşturduk. Objemizin ismi $selamlamaMesaji şeklindedir. Artık Class’ımıza bu nesne üzerinden erişeceğiz. Class’ı tanımlarken de new anahtar sözcüğüne ve Class isminden sonra gelen () operatörüne dikkat edin.

Metotlar ve Özellikler (Properties)

Şu an elimizde bir Class’ımız ve bu Class’tan üretilmiş bir Object var. Şimdi de Class içindeki merhabaDe() fonksiyonuna erişelim… Metot Tanımlama

<?php 
class Merhaba {
function merhabaDe() {
echo 'Merhaba';
}
}
$selamlamaMesaji = new Merhaba();
$selamlamaMesaji -> merhabaDe();
?>

Class’tan ürettiğimiz objemizin isminden sonra -> (- ve > işaretleri) ile o nesne içindeki fonksiyona erişilebiliyoruz. Operatörden sonra da metot adını yazmamız yeterli olacaktır. Bu kodu çalıştırdığımızda, bize “Merhaba” diyecektir. Şimdi bir de parametre alan bir metot üzerinde çalışalım. Metot Üzerindeki Özelliğe Erişim

<?php 
class Merhaba {
function merhabaDe($isim) {
$this -> isim = $isim;
echo 'Merhaba '. $this->isim;
}
}
$selamlamaMesaji = new Merhaba();
$selamlamaMesaji -> merhabaDe("Uğur");
?>

Burada gördüğünüz gibi metodumuza bir parametre ekledik. Parametre değişkenimiz $isim’dir. $isim parametresine de Uğur argümanı gönderilerek metot çağırılıyor. merhabaDe(); metodumuz içinde gelen parametreye erişebilmek için $this anahtar kelimesinden sonra -> operatörü ekleniyor. Sonrasında da metodun içindeki parametre adı girilir. Yani metot içinde, eskisi gibi doğrudan değişken tanımlanamıyor. Bu metot ile fonksiyonun değerinin alacağı belirtiliyor. Bu kod bloğunu çalıştırdığımızda bize “Merhaba Uğur” diyecektir.

Yapıcı ve Yıkıcı Metotlar (__construct() ve __destruct())

Bir Class çağırıldığında, onun hemen işlem yapmasını isteyebiliriz. Class ile işimiz bittiğinde de yine başka bir işlem yapmasını isteyebiliriz. Bu işlemlerde yapıcı ve yıkıcı dediğimiz sihirli fonksiyon tanımlamaları devreye girer. Az önce Class içindeki metodumuzu çalıştırmak için bir Object oluşturmuştuk. Obje içinde de metodu tetiklemiştik. Ancak istersek Object oluşturup metodu tetiklemeden de istediğimiz bir fonksiyonu çalıştırabiliriz. __construct()

<?php 
class Merhaba {
function __construct() {
echo 'Merhaba';
}
}
$selamlamaMesaji = new Merhaba();
?>

Kod yapımızda gördüğünüz gibi bir Object oluşturduk sadece. Class içinde de metodumuzun ismine bakarsanız merhabaDe() değil, __construct() olmuş (İki tane _ işareti yan yana, arada boşluk olmadan yazılır). PHP derlendiğinde, bu metodun ilk çalıştırılacağı anlaşılır ve hemen tetiklenir. Bu kod çalıştırıldığında, fonksiyon çağırılmadığı halde bize “Merhaba” diyecektir. __destruct() Bunun bir de tersi vardır, o da yıkıcı metottur. O da __destruct() ile tanımlanır. Şimdi şöyle bir kod yazıp neler olduğunu inceleyelim…

<?php 
class Merhaba {
function __construct() {
echo 'Merhaba ' ;
}
function isimAl($isim){
$this -> isim = $isim;
echo $isim;
}
function __destruct() {
echo ', güle güle...';
}
}
$selamlamaMesaji = new Merhaba();
$selamlamaMesaji -> isimAl('Uğur');
?>

Bu kod yapımızda, sadece bir adet metodu parametreli olarak çağırıyoruz. Yani $selamlamaMesaji diye bir nesne üretip, bunun içindeki isimAl() metoduna Uğur parametresini gönderiyoruz. Ancak nesneyi oluşturduğumuzda hemen __construct() metodu çalışıp “Merhaba ” yazısını ekrana bastı. Biz de o sırada metoda “Uğur” parametresini gönderdik. Metotla işimiz bitmiş olunca, bu sefer kedisi otomatik olarak __destruct() metodunu devreye soktu ve bize “, güle güle…” dedi. Final olarak bize çıkan mesaj “Merhaba Uğur, güle güle…” oldu.

OOP’de Temel Prensipler, Abstract (Soyutlama)

Her OOP destekleyen programlama dillerinde 4 adet temel prensip vardır. Bunlar zaman zaman oldukça önem taşıyan yaklaşımlardır. Bir nesnenin veya bir değişkenin, dış ortamdan erişime kapatılmasıdır. Yani o değişken veya nesnenin, kendi metodu veya sınıfı içinde dış bağlantılardan kopuk olmasıdır. Bu durum, genelde dışarıdan erişimin engellenmesi veya Class ile uygulama geliştiren kişinin ilgilenmemesi gereken, kullanıcının bir değere atama yapmasında kodların çökmesine neden olabilecek kritik hallerde kullanılır. Soyutlamada, bazı erişim metotları vardır. Bunlar; private, public ve protected ve anahtar kelimeleri ile sağlanmaktadır. Erişim metotları hem değişkenler hem de fonksiyonlar için kullanılabilir. • private: Her yerden erişilebilir. • public: Sadece bağlı olduğu Class tarafından erişilebilir. • protected: Bağlı olduğu Class ve bu Class’tan üretilmiş olan alt Class’lardan erişilebilir (Miras alma konusunda göreceksiniz). Sıralamış olduğumuz bu erişim metotlarına göre bir örnek yapıp inceleyelim…

<?php 
class karsilamaMesaji {
public $isim;
public $yas;
private $mesaj = " yaşındasın";

public function yazdir(){
return $this->isim . ", " . $this->yas . $this->mesaj;
}

}
$_km = new karsilamaMesaji();$_km->isim = "Uğur";
$_km->yas = 32;
# $_km->mesaj = "";
# bu kullanım hata verir.
# type 1 -- Cannot access private property karsilamaMesaji::$mesaj
echo $_km->yazdir();?>

Yazmış olduğumuz kodlar içinde bir adet erişilmez, yani private değişken var. public olanlara değer ataması yaparken, private olana değer ataması yaparsak program hata verecektir.

OOP’de Temel Prensipler, Inheritance (Kalıtım)

Kalıtım, adından da anlaşılacağı üzere bir varlıktan başka bir varlığa kalıtsal özelliklerin aktarılması olarak tanımlanır. Programlama dünyasında da bir Class’a ait özelliklerin, kendisinden türetilmiş bir alt sınıfa aktarılması olaydır. Buradaki amaç; aynı metotlara sahip olan, yani aynı işleri yapan bir üst sınıftan o özellikleri almaktır. Böylece kod tekrarı sorunu ortadan kalkar. Şimdi şöyle bir örnek düşünelim. Yine bizi selamlayacak bir Class tanımlayacağız. Bu Class’ta iki adet parametremiz olacak. İsmimiz ve cinsiyetimiz. Cinsiyetimiz ne olursa olsun bize iki türlü mesaj verecek. Bu mesajlar; “Merhaba Uğur Bey” veya “Merhaba Bahar Hanım” şeklinde olacaktır. Burada “Merhaba” kelimesi ikisinde de ortak kullanılmış. Biz de ana Class’ta “Merhaba” yazısını yazacak olan metodu tanımlayacağız. Cinsiyetimize göre de “Hanım” veya “Bey” mesajlarını yazdıracak olan fonksiyonu tetikleyeceğiz.

<?php 
# ilk olarak ana Class’ı tanımlıyoruz.
# bu class Merhaba yazısını gönderecek.
class cinsiyeteGoreSelamla {
public function fonk_Merhaba(){
return "Merhaba ";
}

}
# extends anahtar kelimesi ile alt Class’ı oluşturuyoruz.
# alt Class’ın ismi hanim_bey
class hanim_bey extends cinsiyeteGoreSelamla{
# dışarıdan erişilebilir bir fonksiyon tanımlıyoruz.
# isim ve cinsiyet parametrelerini alıyor.
public function fonk_Tamamla($isim, $cinsiyet){
# ilk olarak ana Class’taki fonksiyonu çağırıyoruz.
# ana fonksiyona ulaşmak için parent:: metodu uygulanır.
echo parent::fonk_Merhaba();

# bir koşullu döngü ile cinsiyete göre işlem yaptırıyoruz.
# strtolower ile gelen veriyi küçük harfe çeviriyoruz.
# kişi BAY, Bay veya bay yazsa da hepsi bay olarak değerlendirilecek.
# maksat, hata olasılığını aza indirmek.
# aslına bu veriler bir form sayfasından gelmeli ama şimdilik böyle yapıyoruz.
# dilerseniz captcha uygulamasında gördüğünüz gibi formdan POST edin.
# karara göre Bey veya Hanım kelimeleri geri dönüyor.
# eğer anlamsız bir şey ise cinsiyet anlaşılamadı geri dönüyor.
if("bay"==strtolower($cinsiyet)){
return $isim . " Bey";
}else if("bayan"==strtolower($cinsiyet)){
return $isim . " Hanım";
}else{
return $isim . " cinsiyetiniz anlaşılamadı";
}
}
}
# alt sınıf olarak türetilmiş Class’ı tanımlıyoruz.
$_mesaj = new hanim_bey();
# alt Class içindeki fonksiyona parametre değerleri gönderilerek çağırılıyor.
echo $_mesaj->fonk_Tamamla("Uğur","bayan");
?>

OOP’de Temel Prensipler, Interface (Arayüz)

Buradaki arayüz, görsel bir arayüz gibi düşünülmesin. Soyutlama işlemine benzer. Aslında bir Class’a başlanmadan önce zorunlu olarak tanımlanması gereken metotların belirtildiği bir yapıdır. Yani bir Interface içinde tanımlanan metotlar, bu Interface tarafından genişletilen (implements ile yapılır, soyutlamada ise extend ile yapılıyordu.) alt Class’larda mutlaka yazılmalı, yani oluşturulmalıdır. Eğer bu kurala uyulmazsa Fatal Error denen hatayı verir. Sözdizimini incelersek biraz daha iyi anlayabiliriz.

<?php
interface ArayuzIsmi{
public function fonksiyon_1($parametre1, $parametre2);
public function fonksiyon_2($parametre1);
}
class sinifIsmi implements ArayuzIsmi {
public function fonksiyon_1($parametre1, $parametre2){
$parametre1 = $this -> $parametre1;
$parametre2 = $this -> $parametre2;
}
public function fonksiyon_2($parametre3){
$parametre3 = $this -> $parametre3;
}
}
?>

Ek olarak, bir Interface, extend metodu ile başka bir Interface’ye genişletilebilir. Böyle olursa, genişletilen Interface’de yer alan metotlar da zorunlu olarak kullanılmak zorundadır. Aşağıdaki sözdizimini inceleyin…

<?php
interface ArayuzIsmi{
public function fonksiyon_1($parametre1, $parametre2);
}
interface AltArayuzİsmi extend ArayuzIsmi{
public function fonksiyon_2($parametre1);
}
class sinifIsmi implements ArayuzIsmi {
public function fonksiyon_1($parametre1, $parametre2){
$parametre1 = $this -> $parametre1;
$parametre2 = $this -> $parametre2;
}
public function fonksiyon_2($parametre3){
$parametre3 = $this -> $parametre3;
}
}
?>

Şimdi bir örnekle veritabanına bağlantı kurmaya çalışalım… Yapacağımız örnek biraz karışık gelebilir ilk bakışta, ancak iyice inceleyip bol bol pratik yaptığınızda size çok şey katacaktır. Örneğimizde, bir interface tarafından türetilen bir Class olacak. Bu Class’ta da iki adet fonksiyonumuz ve parametre değerleri olacak. Bu Class, veritabanına bağlanıp bize sonucu yazdıracaktır. İlk metod, veritabanı bağlantısını kuracak, ikinci metot ise veritabanını seçip bize veritabanındaki değerleri yazdıracaktır. Yani kodların çalışabilmesi için PHPMyAdmin panelinde veritabanı oluşturmalı, bu veritabanı için kullanıcı yetkilendirmeli ve veritabanında da birkaç sütun ile birkaç satır veri girmeniz gerekiyor (MySQL ve PHPMyAdmin ile daha detaylı bilgi almak için diğer bölümleri inceleyebilirsiniz). İnterface.class.php

<?php
# interface ve kuralları tanımlanıyor.
# kurallara göre iki fonksiyon tanımlanıyor.
# her iki fonksiyonun da parametreleri gönderilmek zorunda.
# bu fonksiyonlar sonraki Class içinde oluşturulmuş.
interface veritabaniBaglantisi{
public function kullaniciBilgileri($db_kullaniciIsim, $db_sifre);
public function veritabaniAdi($db_isim);
}
# interface'den türetilmiş Class'ımız..
class baglantiKur implements veritabaniBaglantisi {
# bu ürettiğimiz metot, veritabanı kullanıcı adı ve şifresini alacak
public function kullaniciBilgileri($db_kullaniciIsim, $db_sifre){
# değişkenler çekiliyor.
$this -> $db_kullaniciIsim = $db_kullaniciIsim;
$this -> $db_sifre = $db_sifre;
# global ön eki ile bir değişken tanımlıyoruz.
# global tanımı ile diğer metotlardan da bu değişkene erişebiliriz.
# değişken, veritabanı bağlantısının bilgilerini taşıyacak.
global $baglanti;
# veritabanına mysql_connect metodu ile bağlanıyoruz.
# localhost tanımı kendi server'i üzerinde olduğunu tanımlıyor.
# veritabanı kullanıcı adını giriyoruz.
# şifreyi giriyoruz.
# bu bilgiler, kodların nereden geldiğini görmek için son satırlara bakın.
# fonksiyonlar nesnelerden çağırılıyor ve argümanları tanımlanıyor.
$baglanti = mysql_connect('localhost', $db_kullaniciIsim, $db_sifre);
# eğer bağlantı sağlanırsa true sonucunu verir.
# böylece if döngüsü içine girilir.
if (!$baglanti) {
# eğer false ise, hata mesajı yazdırıyoruz.
die('Veritabanına bağlanamadı: ' . mysql_error() . '<br>');
}else{
# eğer girdiyse, girdiğini belirtiyoruz.
echo "Veritabanına bağlandı!" . PHP_EOL . '<br>';
}
}

# ikinci metodumuz da veritabanı ismini parametre olarak alıyor.
public function veritabaniAdi($db_isim){
# önceki metotta oluşturduğumuz veritabanı bağlantısına erişiyoruz.
global $baglanti;
# metota argüman olarak gelen değişkeni çekiyoruz.
$this -> $db_isim = $db_isim;
# veritabanında tabloya bağlanıyoruz.
@mysql_select_db($db_isim);

# eğer veritabanı seçildiyse true değeri gelecek.
$db_secildi = mysql_select_db($db_isim, $baglanti);
# tabloya bağlanma durumunu yine if döngüsü ile yazdırıyoruz.
if (!$db_secildi) {
die ('Tabloya bağlanamadı: ' . mysql_error());
}else {
echo 'Tablo:' . $db_isim . ' bağlantısı başarılı bir şekilde kuruldu.<br>';
}
# bir SQL sorgusu oluşturuyoruz
# tablomuzda 3 sütun var. isim, soyisim ve yas.
# bu tablolarda yer alan değerleri çekip yazdıracağız.
$sql = "SELECT isim,soyisim,yas FROM tablo";
# sorgu ile gelen değerleri bir değişkene aktarıyoruz.
$sorgu_sonucu = mysql_query( $sql, $baglanti );
# bir while döngüsü ile satırları çekiyoruz.
while($satir = mysql_fetch_assoc($sorgu_sonucu)){
# her bir satır değerini birleştirerek tek tek yazdırıyoruz.
echo "<hr>İSİM:{$satir['isim']} <br> ".
"SOYİSİM: {$satir['soyisim']} <br> ".
"YAŞ: {$satir['yas']} <hr>";
}
# veritabanı bağlantısını kapatıyoruz.
mysql_close($baglanti);
}
}
# METOTLAR ÇALIŞTIRILIYOR
# yeni bir baglantiKur nesnesi tanımlanıyor.
$baglantiNesnesi = new baglantiKur;
# metotlara parametre değerleri gönderiliyor.
$baglantiNesnesi->kullaniciBilgileri("ugur", 1234, "ugurgelisken_databaseIsmi");
$baglantiNesnesi->veritabaniAdi("ugurgelisken_databaseIsmi");
?>

Yazdığımız kodları çalıştırdığımızda şöyle bir ekran görüntüsü alırız:

OOP’de Temel Prensipler, Polymorphism (Çok Biçimlilik)

Kalıtım yaklaşımının biraz daha iç içe geçmiş ve karmaşık gibi görünen halidir. Adından da anlaşılacağı üzere, üretilen alt sınıfların başkalaşım geçirerek farklı farklı görevler üstlenmesini saplar. Ana Class’ın özelliklerini almak ve gerektiğinde değiştirebilmek olarak da tanımlanabilir. Şöyle bir örnek düşünelim. Ana Class’ımızın amacı alan hesabı yapmak olsun. Bildiğiniz gibi üçgen, kare, daire gibi bir takım geometrik şekiller vardır. Bunların hepsinin de alan hesabı birbirinden farklı. Ama görüntü itibari ile yaptıkları görev alan bulmak. Az önce bahsetmiş olduğumuz gibi ana sınıftan alınan bir metot, yani fonksiyon, ihtiyaca göre değiştirilebilir. Kare için a*a formülü uygulayabilirken, dikdörtgen için de a*b uygulanacak. Bu mantıkla metodumuzun işlem türünü değiştirebiliriz. Bu örneğimizi bir de HTML5 formu ile birleştirelim…

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
<meta charset="utf-8">
<title>ALAN HESAPLA</title>
</head>
<body>
<div>
<p>Kare Alanı Hesapla</p>
<form action="polymorphism.class.php" method="POST">
a: <input type="text" name="kenar_uzunlugu" size="3" >
<input type="submit" name="submitKare" value="Hesapla">
</form>
</div>
<hr>
<div>
<p>Daire Alanı Hesapla</p>
<form action="polymorphism.class.php" method="POST">
r: <input type="text" name="yaricap_uzunlugu" size="3" >
<input type="submit" name="submitDaire" value="Hesapla">
</form>
</div>
<hr>
</body>
</html>
<!-- Buraya kadar form sayfamız HTML5 sayfası olarak hazırlandı -->
<?php
# soyut bir Sekil ana Class'ı oluşturuyoruz.
class Sekil {
# iki adet parametre alacağız. x ve y;
# bunlardan x olanına kare uzunluğu ve daire yarıçap değerleri gelecek.
# y değerine de 3.14 olan PI değeri gelecek.
private $x = 0;
private $y = 0;
# yapıcı metot ile bu Class içindeki alan fonksiyonunu çağırıyoruz.
# self:: anahtar kelimesi ile kendi Class'ı içindeki alan fonksiyonu belirtiyoruz.
function __construct(){
self::alan();
}
# sayfa açıldığında bu mesaj formun altında yer alacak.
# sayfanın sonuna bakarsanız $mesaj = new Sekil(); ile Class'ın başlatıldığını göreceksiniz.
public function alan() {
echo "Alan hesabını yapmak için değer girin ve Hesapla butonuna basınız.<br>";
}
}
# Sekil Class'ından Kare adında alt Class tanımlanıyor.
class Kare extends Sekil {
# yapıcı metot ile hemen başlatılıyor.
function __construct($x) {
# parametre değeri alınıyor.
$this->x = $x;
}
# Karenin alanı hesaplanıp return olarak gönderiliyor.
function alan() {
echo "Karenin alanı: " .$this->x * $this->x;
}
}
# Sekil Class'ından Daire adında alt Class tanımlanıyor.
class Daire extends Sekil {
# parametre değeri alınıyor.
function __construct($x, $y) {
$this->x = $x;
$this->y = $y;
}
# Dairenin alanı hesaplanıp return olarak gönderiliyor.
function alan() {
echo "Dairenin alanı: " . $this->x * $this->x * $this->y / 4;
}
}
# BURAYA DİKKAT
# form sayfamızda 2 adet submit, yani Hesapla butonumuz var.
# butonların name özelliğine bakarak if döngülerimizi kuruyoruz.
# eğer submitKare veya submitDaire değerlerinden biri varsa
# onla ilgili kod bloğu çalıştırılıyor.
# kod bloklarında birer alt Class tanımlanıyor.
# parametre değerleri gönderiliyor.
# sonra da alan metotları çağırılıyor.
if (isset($_POST["submitKare"])) {
$alanKare = new Kare($_POST["kenar_uzunlugu"]);
$alanKare->alan();
} else if (isset($_POST["submitDaire"])) {
$alanDaire = new Daire($_POST["yaricap_uzunlugu"], "3.14");
$alanDaire->alan();
} else {
# ana Class'taki alan metodu çağırılıyor.
$mesaj = new Sekil();
}
?>

Kodlarımızı ilk çalıştırdığımızda aşağıdaki gibi bir sayfa görürüz.

Daire için 5 yarıçap değerini verip Hesapla butonuna bastığımızda da aşağıdaki gibi bir sonuç alırız. İç içe Class’larla çalışırken, yani kalıtım uygularken, ana Class’taki metotlara erişmek için parent:: , kendi Class’ı içindeyken bir metota erişmek için de self:: kullanmanız gerektiğini, her yerden erişilebilir bir değişken oluşturmak için de değişkenin başına global yazmayı unutmayın..

--

--

Full-stack Developer [ UI / UX | JAM Stack | ME(A,R,V)N | LAMP ], Author, Pro Gamer

Love podcasts or audiobooks? Learn on the go with our new app.

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store